Czynniki warunkujące zdrowie psychiczne fizyczne i społeczne człowieka

Czynniki warunkujące zdrowie psychiczne fizyczne i społeczne człowieka

Według światowej organizacji zdrowia WHO zdrowie to nie jedynie brak choroby, ale dobrostan psychiczny, fizyczny i społeczny oraz adaptacja do warunków zmieniającego się środowiska społecznego i naturalnego oraz radzenie sobie z tymi zmianami w różnych warunkach.

Zdrowie to także umiejętność i zdolność pełnienia różnych ról rodzinnych, zawodowych i społecznych, nawiązywania i utrzymywania zdrowych relacji rodzinnych, zawodowych i społecznych z jednostką i grupą w celu zaspokojenia ważnych potrzeb jednostki i grupy społecznej oraz realizowania ważnych dla wszystkich celów, bowiem jesteśmy istotami społecznymi i wszyscy siebie nawzajem potrzebujemy do życia i pełnego rozwoju.

Chodzi tu o równowagę w tych trzech aspektach życia człowieka: psychicznym, fizycznym i społecznym, gdzie te wszystkie trzy czynniki są ze sobą ściśle powiązane i zależą od siebie nawzajem. Jesteśmy, bowiem jednocześnie istotą duchową, cielesną i społeczną.

Zdrowie człowieka zależy przede wszystkim od niego samego i od przestrzegania pewnych rygorystycznych, dobrych nawyków, zasad, reguł, idei, norm i wartości moralnych.

1. Czynniki warunkujące zdrowie duchowe i zdrowie psychiczne :

a) Czynniki wewnętrzne warunkujące zdrowie psychiczne człowieka :
- Czynnik genetyczny warunkujący zdrowie psychiczne człowieka :

Niezależny od nas samych. Dziedziczymy zapisane w kodzie DNA różne cechy np. predyspozycje i skłonności do różnych chorób, które mogą się ujawnić pod wpływem oddziaływania środowiska zewnętrznego, zarówno społecznego jak i naturalnego. Mogą się one nie pojawić, jeśli nie uaktywni ich jakiś środowiskowy czynnik zewnętrzny, na który jesteśmy podatni, ze względu na daną predyspozycję czy skłonność genetyczną.

Uwarunkowania genetyczne skłonności do chorób to zaledwie 16 %.

- Czynniki duchowe i psychiczne warunkujące zdrowie duchowe i zdrowie psychiczne :

Aby mieć dobre zdrowie duchowe i zdrowie psychiczne po pierwsze trzeba uznać, że istnieje rzeczywistość duchowa, a nie tylko materialna, która ma na nas największy wpływ, na nasze zdrowie psychiczne, fizyczne i społeczne, interpretację rzeczywistości, zachowanie i reakcje na fakty, zdarzenia, sytuacje, okoliczności i innych ludzi.

Najważniejsze czynniki wpływające na zdrowie duchowe i zdrowie psychiczne człowieka to: Wiara w Boga - rozumiana jako prawdziwa relacja, więź z Bogiem i szczera praktyka religijna, zdolność do miłości, pozytywne i optymistyczne nastawienie, szczerość, sposób zachowania, integralność osobowościowa i społeczna (naturalne, spójne, transparentne zachowanie - zgodne z naszym wnętrzem i adekwatne do sytuacji, zgodne z normą społeczno-kulturową) otwartość, styl życia, samokontrola, panowanie nad emocjami, radzenie sobie z frustracją i stresem oraz pragnieniami - równowaga emocjonalna oraz czerpanie radości z pracy i związków z innymi, umiejętność efektywnej, owocnej pracy, działalności twórczej i udzielania się społecznego, samorealizacja, spełnienie, samorozwój, kochanie siebie i innych, bezwarunkowa i bezinteresowna akceptacja, nie osądzanie innych i nieuzasadnione obwinianie siebie i innych, przebaczanie sobie i innym - udane relacje w rodzinie i innych grupach społecznych, umiejętne rozwiązywanie konfliktów, racjonalne rozwiązywanie problemów i radzenie sobie z trudami życia, stresem, unikanie negatywnych myśli i emocji - związanych z samym sobą i z reakcjami na różne sytuacje, zdarzenia i ludzi, także wiara w siebie i swoje możliwości, znajomość i świadomość swojej osobowości -  jej potencjałów i deficytów oraz cech i predyspozycji, indywidualnych umiejętności i zdolności, wiedza i doświadczenie oraz świadomość przyczyn różnych skutków. Wolność od uzależnień i harmonia ze stwórcą, sobą samym i grupą społeczną.

Uważa się, że zdrowy, dojrzały emocjonalnie człowiek respektuje potrzeby swoje i innych ludzi. Jest dobrze przystosowany społecznie - stara się utrzymywać dobre kontakty z innymi ludźmi, jest względnie stały w utrzymywaniu związków emocjonalnych. Jest przy tym autonomiczny, nie zabiega o akceptację innych za wszelką cenę. Akceptuje siebie samego. Jest tolerancyjny, przyznaje sobie i innym prawo do popełniania błędów, nie stawia sobie i innym nierealistycznych wymagań. Akceptuje pewną dozę niepewności w świecie i konieczności myślenia w kategoriach prawdopodobieństwa.

Rozumuje w sposób racjonalny, oparty na obiektywnych faktach - konstruuje hipotezy na temat zachowań własnych i innych ludzi, sprawdza ich słuszność, jest otwarty na zmiany. Jest niedogmatyczny w poglądach - zmienia je, gdy napotka dowody, że jest w błędzie.

Przyjmuje odpowiedzialność za swoje życie, także odpowiedzialność za własne trudności, nie obwiniając innych osób ani warunków społecznych za własne niepowodzenia. Nie robi z siebie ofiary losu (sposób myślenia - mentalność, czy syndrom ofiary) o wyuczonej bezradności z powodu braku odpowiedzialności, panowania i kontroli nad własnym życiem. Jest zaangażowany w to, co się dzieje wokół niego, stawia sobie kreatywne cele, dąży do lepszego życia. Stara się realizować swoje cele życiowe, godząc się z ryzykiem niepowodzenia.

Wszystkie wymienione tutaj aspekty zdrowia i dobrego samopoczucia są fundamentem gwarantującym dobre zdrowie duchowe i zdrowie psychiczne .

 Prawdziwa wiara i miłość ma wielką moc! i jest największym i najważniejszym uzdrowicielem duszy i psychiki człowieka, a także dolegliwości somatycznych. Nadaje sens życiu i zrozumienie. Wiara i miłość jest naturalnym darem zdrowia danym nam od Stwórcy, w którego wierzymy. Tak więc, każdy człowiek może być uzdrowiony duchowo i psychicznie, a nawet somatycznie dzięki Bogu przez wiarę w Jezusa Chrystusa i Jego łaskę zbawienia z grzechów, uwolnienia od nich i ich skutków i konsekwencji, a w efekcie uzdrowienie duchowe i somatyczne, a także uzdrowienie relacji społecznych z innymi.

Dzięki Jego uzdrawiającej mocy miłości i danej nam łasce wiary i przebaczenia wszystkich grzechów - jeśli człowiek zaufa mu, uwierzy w Jezusa Zbawiciela, zwróci się do Niego - otworzy przed Nim szczerze swoje serce i zaprosi Go do swego serca - wyzna przed Nim swoje wszystkie grzechy, szczerze żałując i przepraszając za nie, wyrzeknie się ich i nie będzie więcej wracał do nich, postanawiając od tej pory prawdziwą poprawę i prosząc o przebaczenie przyjmie Go i uzna w ten sposób jako swojego Pana i Zbawiciela, powierzając Jemu wszystkie swoje problemy - całe swoje dotychczasowe i przyszłe życie - Jego uzdrawiającej mocy miłości, pokoju Bożego i sile jedności - więzi duchowej z Nim i wszystkimi Chrześcijanami. Traktując Jego jako swojego Największego Lekarza i Uzdrowiciela! Prosząc Go jednocześnie o wypełnienie Duchem Świętym - Jego mocą i darami, aby obficie owocowały w jego życiu.

Dzięki miłosiernej łasce i pomocy Stwórcy poprzez sakrament pokuty i pojednania - spowiedź Świętą, nawiązuje się na nowo przerwana wcześniej przez grzech więź naturalnej jedności, relacji z Bogiem i przemienia się postawa i nastawienie - uzdrawia serce i umysł człowieka, które przechodzą w ten sposób przeobrażenie (metanoję), transformację duchową, innymi słowy metamorfozę, która wpływa na stan ducha i umysłu przeobrażając go z "gąsienicy" w pięknego motyla. Oczyszcza się w ten sposób sumienie człowieka, z grzechu, poczucia winy, lęku i niepokoju, aby następnie odczuć błogi stan Bożego pokoju serca i umysłu i móc żyć w jedności, miłości i pokoju z Bogiem, samym sobą i innymi ludźmi.

Następnie, aby wzrastać duchowo i być zdrowym duchowo, powinno "odżywiać" się często żywym słowem Bożym - czytając Biblię, która natchniona Duchem Świętym ma moc przemieniania serca i umysłu człowieka i relacji z Bogiem i innymi ludźmi oraz mieć z Bogiem żywą relację i społeczność poprzez modlitwę oraz kontrolowaną - częstą spowiedź świętą i kontakt z żywym Kościołem Jezusa Chrystusa, czyli z Chrześcijanami.

Prawdziwe duchowe uzdrowienie człowieka odbywa się na zasadzie chrześcijańskiej terapii rzeczywistości, która dotyka prawdziwych przyczyn problemów tkwiących najgłębiej - w duszy człowieka, a nie tylko w jego umyśle i świecie zewnętrznym.

 Terapia rzeczywistości zakłada zgodnie z naturą ludzką, istnienie duszy człowieka, a nie tylko umysłu i mówi o tym, że przyczyny naszych problemów są zakorzenione i tkwią najgłębiej w duszy człowieka, a nie tylko w jego umyśle i negatywnym wpływie innych ludzi, sytuacji i zdarzeń środowiskowych - społecznego świata zewnętrznego. Dlatego jest nazywana terapią rzeczywistości, ponieważ dotyka prawdziwych - realnych, rzeczywistych przyczyn problemów człowieka, tkwiących w jego wewnętrznej duchowej rzeczywistości i zakładającej jej istnienie.

Terapia rzeczywistości dzięki duchowemu oświeceniu człowieka potrafi się skutecznie przeciwstawiać negatywnemu naporowi świata zewnętrznego i pozwala, iż nie będzie on na nas miał złego wpływu i dotykał naszej duszy, serca i umysłu, ale z całą mocą przeciwstawiał się asertywnie jemu, jeśli byłby niezgodny z naszym duchowym wnętrzem i wyznawanymi przez nas chrześcijańskimi wartościami, poglądami, przekonaniami i postawami.

Terapia rzeczywistości stosowana jest przez chrześcijańskich oświeconych duchownych, psychologów, psychoterapętów i lekarzy. A nie odbywa się na zasadzie konwencjonalnej psychoterapii, nie uwzględniającej tego najważniejszego duchowego aspektu człowieka, a więc istnienia duszy człowieka, tylko uwzględniającej umysł - jego potrzeby i oddziaływanie świata zewnętrznego jako przyczynę wszystkiego i traktującej niepożądane objawy zewnętrzne jako przyczyny umysłowe choroby i problemów człowieka... i zaspokajającej tylko potrzeby umysłowe - cielesne, nie doceniając i nie uwzględniając prawdziwych duchowych przyczyn problemów i potrzeb duchowych człowieka, tkwiących najgłębiej w jego sercu... (w relacji z Bogiem i samym sobą oraz innymi), przy opisywaniu i wyjaśnianiu przyczyn zachowania czy stawianiu diagnozy choroby człowieka.

 Klasyczna psychoterapia uwzględniająca tylko umysł człowieka jako przyczynę wszystkiego powoduje, że jest się tak naprawdę niewolnikiem swojego umysłu i otaczającej rzeczywistości, szukającym rozwiązania swoich problemów w zewnętrznym świecie, np. w otaczaniu się pewnymi przedmiotami, dobrami materialnymi lub w zachowaniu innych ludzi - środowisku społecznym, próbując je zmieniać, korygować, naginać do siebie, kompensować i na nie wpływać sytuacyjnie, aranżując nawet pewne sytuacje czy zdarzeniach, tak aby je dopasować do swojego stanu umysłu, zamiast wykonać duchowy i intelektualny wysiłek i trud pracy nad sobą i zmienić swój stosunek do Boga, siebie, innych ludzi, rzeczy, faktów i rzeczywistości, która nas otacza - wewnętrznie pozytywnie nastrajając się do siebie, zmieniając sposób myślenia, postawę i nastawienie i reagując pozytywnie na innych i na zewnętrzny świat, sytuacje, okoliczności i zdarzenia - na fakty, które na nas mogą próbować negatywnie oddziaływać.

Takim umysłowym niewolnikiem szukającym rozwiązania swoich spraw w zewnętrznym świecie jest się w sprawach cielesnych - różnych niezdrowych, nieczystych pragnieniach i rządzach, powodujących tylko nieczyste sumienie, frustrację, gniew, złość, agresję, przemoc, nienawiść, zazdrość, wstyd, pogardę, lęk, strach, niepokój, poczucie winy i cierpienie z tego powodu, a nie szukając wewnątrz siebie - w głębi serca - duchowym wnętrzu, duszy i sumieniu uwalniając się od nich, od tych złych myśli i emocji i przez to byciu człowiekiem wolnym duchowo i dzięki temu także umysłowo czyli psychicznie.

Uzdrowienie może nie przyjść od razu, czasami jest to proces, szczególnie w poważnych stanach, gdy na swoją chorobę pracowaliśmy latami. Dlatego należy być wytrwałym i cierpliwie oczekiwać na pełne uzdrowienie, sukcesywnie pracując nad sobą, swoją duchowością i mentalnością oraz nawykami (częsta spowiedź święta, szczera modlitwa, post, czytanie słowa Bożego, które "odżywia" nasze serce i umysł zdrowym pokarmem duchowym i ożywia duchowo, odnawia, przemienia, uzdrawia nasze relacje z Bogiem, z samym sobą i innymi ludźmi, wychowuje, doradza i uczy jak żyć, żeby być zdrowo czującym się człowiekiem, a także utrzymywać zdrową społeczność z chrześcijanami) i reakcjami na siebie samego, innych i sytuacje oraz zdarzenia i okoliczności zewnętrzne.

W chrześcijańskim pojęciu terapia rzeczywistości to nic innego jak opisywana wyżej spowiedź święta oraz modlitwa i post. Ponadto kontakt z żywym słowem Bożym (częste Jego czytanie, rozważanie i wprowadzanie w życiową praktykę) i społecznością chrześcijańską.

 W ten sposób poprzez spowiedź świętą czyli sakrament pokuty, nawrócenia i pojednania Bóg przebacza wszystko, oczyszcza i uwalnia sumienie człowieka z grzechów - poczucia winy, lęku, strachu, niepokoju i innych wszelkich negatywnych uczuć, które nieoczyszczone przez Niego powodują niezdrowy stan ducha, przykre napięcie emocjonalne, dyskomfort psychiczny, zły nastrój i samopoczucie, cierpienie - dolegliwości psychiczne i somatyczne.

Przyczyny wielu dolegliwości i chorób tkwią właśnie w sercu i umyśle człowieka, które pozostawione tak same sobie, a nie uporządkowane we współpracy z Bogiem, powodują eskalację problemów i chorobę. Wpływa to jako bezpośrednia przyczyna na zdrowie duchowe, zdrowie psychiczne, fizyczne i społeczne człowieka.

Jeśli już skorzystałeś z łaski wiary i przebaczenia - spowiedzi świętej. Potrzebna jest Ci teraz gorąca i szczera modlitwa o pełne uzdrowienie (przydaje się tu wsparcie rodziny, społeczności chrześcijańskiej, przyjaciół - życzliwych i sprzyjających Ci ludzi) i post - zrób sobie jakieś radykalne, osobiste wyrzeczenie i przestrzegaj jego w celu pełnego uzdrowienia. To Ci pomoże i jest Ci bardzo teraz potrzebne.

Słuchaj mnie teraz uważnie - jeśli masz skłonności do jakiejś swojej szczególnej złej słabości, z którą nie możesz sobie poradzić - grzechu, który nagminnie powtarzasz, musisz się koniecznie go wyrzec i pozbyć raz na zawsze i nie wracać do niego, jeśli masz być w pełni uzdrowiony duchowo, psychicznie czy somatycznie - na tym polega post, jego sens i jego cel.

 Potrzebujesz następnie pracować nad swoją duchowością, (słowo Boże i społeczność chrześcijańska) modlić się i prosić Boga o moc Ducha Świętego i Jego dary, Jego siłę woli i siłę wytrwania przed Bogiem w czystości, świętości i nieskalaniu, żeby pokonać swoją grzeszność i nie popełniać więcej notorycznie tych samych grzechów!

Aby ta poprawa była realna, trwała, prawdziwa i skuteczna!

Jeśli jesteś w stanie krytycznym np. nachodzą Cię jakieś niezdrowe, nieczyste, złe, negatywne, destrukcyjne, natrętne myśli i emocje, wzywaj imienia Pana i módl się! - prosząc Pana o ochronę i umocnienie mocą Ducha Świętego! Jego siłę woli i wytrwania w czystości, świętości i nieskalaniu przed obliczem Pana, aby doznawać Bożego prowadzenia w życiu. Pamiętaj o tym wszystkim, bo to jest teraz dla Ciebie najważniejsze, poza kontrolą lekarza, osoby duchownej czy psychologa chrześcijańskiego, jeśli chcesz być w pełni uzdrowiony.

Każde leczenie czy terapia to jest proces, na który potrzeba czasu, szczególnie, gdy na swoją chorobę pracowaliśmy latami... Uzbrój się więc teraz w cierpliwość i wytrwałość i do dzieła! I Pamiętaj, że tylko radykalne i zdecydowane podejście może Ci pomóc naprawdę! Tu nie ma żartów, szczególnie przy chorobach nerwowych i psychicznych. Masz do wyboru, albo zdecydowanie i radykalnie popracujesz nad sobą i zmienisz się faktycznie - swoje serce i umysł i wyzdrowiejesz (poczujesz się wolny duchowo, mentalnie i emocjonalnie, odczujesz pokój Boży w sercu i umyśle oraz radość, które będą niezależne od sytuacji zewnętrznej Twojego życia) albo pozostaje Ci choroba, strach i cierpienie... Wybierz mądrze, bo warto!

Nawrócenie się do Boga, a więc skorzystanie z łaski wiary, przebaczenia i daru pojednania, miłości i pokoju, doświadczenie prawdziwej relacji z Bogiem poprzez sakrament pokuty i pojednania, modlitwę i post oraz szczera praktyka religijna to najważniejsza decyzja w życiu każdego dojrzałego duchowo człowieka i przełom życiowy gwarantujący zdrowie duchowe i zdrowie psychiczne.

Nie można bowiem mieć dobre zdrowie duchowe i zdrowie psychiczne nie licząc się z Bogiem i nie uwzględniając tego duchowego - najważniejszego i największego aspektu życia, bytu i istnienia człowieka. Każdy z Nas jest, bowiem przede wszystkim istotą duchową, w której jest tchnienie życia, czyli dusza dana nam przez naszego Stwórcę. To wiara i życie duchowe, nadaje sens i wartość naszemu istnieniu. Wiemy wtedy, kim jesteśmy, skąd przychodzimy i dokąd zmierzamy. Poprzez poznanie Boga poznajemy siebie, swoje wnętrze, cechy charakteru – niepowtarzalną osobowość, predyspozycje i talenty, dary oraz wiemy, dokąd zmierzamy – poznajmy nasze naturalne powołanie, nie tylko doczesne, ale i wieczne do zbawienia.

Zaczynamy w ten sposób mądrze żyć w zgodzie ze Stwórcą i jego najlepszą Bożą wolą względem nas, doznając Jego dobrego prowadzenia w naszym życiu, życiu w zgodzie ze sobą i własnym sumieniem - w prawdzie, czystości i miłości, wdzięczności, radości, pokoju, jedności i harmonii z Bogiem, samym sobą i innymi ludźmi. Doświadczamy dzięki temu poczucia wewnętrznego pokoju serca i umysłu, wolności i bezpieczeństwa. Zaczynamy także dzięki życiu duchowemu głębiej rozumieć różne wydarzenia i aspekty naszego życia, co nie jest również bez znaczenia i bez wpływu na nasze zdrowie psychiczne - "Poznasz przyczynę, a staniesz się szczęśliwszy."

Ponadto przestrzeganie chrześcijańskich norm i wartości moralnych, uczy dobrych, zdrowych zwyczajów - nawyków i mądrości potrzebnej, aby zachować dobre zdrowie psychiczne człowieka, daje radość życia, szczęście i pokój Boży serca i umysłu, który jest niezależny od wpływu czynników zewnętrznych - środowiskowych – oddziaływania i wpływu innych ludzi, sytuacji i okoliczności.

To nasza wiara, nastawienie i zdrowie psychiczne powoduje, że potrafimy stawić czoła różnym wyzwaniom, problemom, trudom, kryzysom, a nawet cierpieniom życia…i radzić sobie z nimi, ponieważ pokładamy całą nadzieję w naszym Stwórcy, który daje nam siłę duchową i ufamy Jemu, że On jest z nami cały czas, wzmacnia nas, czuwa nad nami i żadna krzywda i niepowołane cierpienie nie może się nam zdarzyć bez jego pozwolenia. Natomiast niektóre trudne próby, każdy z nas w swoim życiu musi i potrzebuje przejść, aby został wzmocniony siłą wiary i Ducha – „wytopiony jak złoto w wysokiej temperaturze”, by poprzez zwrócenie się w kryzysie do Boga ujawniła się w człowieku odnawiająca moc Boża Ducha Świętego i aby Bóg mógł poprzez nią w człowieku zadziałać, dla jego dobra oczywiście, dla jego zdrowia i uwolnienia np. od złych nawyków myślowych, złych emocji i zachowań, stylu życia, choroby...

Z Bogiem możesz przezwyciężyć wszelkie kryzysy i doznać prawdziwego przełomu ozdrowieńczego!

Kryzysy i sytuacje trudne, które przeżywamy w naszym życiu są naturalną drogą mentalnego rozwoju i zwiększania świadomości samych siebie, własnej osobowości, cech charakteru, naszych możliwości i ograniczeń, emocji i potrzeb oraz świadomości otoczenia i rzeczywistości. Pomagają nam lepiej zrozumieć siebie i otaczającą nas rzeczywistość. Pozwalają odróżnić dobre od złego i świadomie dokonać wyboru. Przejście przez kryzysy i sytuacje trudne jest swoistą praktyczną lekcją życia, nauki na własnym doświadczeniu, które nas umacnia i pozwala lepiej działać następnym razem, jeśli je dobrze zrozumiemy, odczytamy i wyciągniemy prawidłowe wnioski do dalszego życia i postępowania... Przejście przez poważny kryzys często powoduję zmianę świadomości sensu życia i naszej egzystencji, lepsze zrozumienie siebie oraz innych i zmianę priorytetów i wartości życiowych - przewartościowania i związanych z tym celów życiowych, zmusza do myślenia - zastanowienia się nad sobą, własnym życiem, egzystencją, sposobem i stylem życia i postępowania, opamiętania się, zrobienia rachunku sumienia i nawrócenia się na właściwą drogę. Innymi słowy następuje tutaj czasami istotna dla dalszego życia i zdrowia duchowego i psychicznego zmiana duchowa i światopoglądowa jednostki czy grupy społecznej np. rodziny.

Zdrowie duchowe to: posiadanie celu w życiu, nadzieja, samorozwój, kreatywność, siła do radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami i własnymi emocjami, właściwe reagowanie na innych i różne sytuacje i wydarzenia życia codziennego, rozwój własny dzięki dobrym stosunkom z innymi, odczuwanie i widzenie sensu życia, więź z ludźmi, nie osądzanie innych, przebaczanie sobie i innym.

 Także ogromny wpływ na nasze zdrowie psychiczne ma uczucie bycia kochanym, miłość do samego siebie i innych. Sposób myślenia o sobie i innych, otaczającej nas rzeczywistości, bezwarunkowa akceptacja siebie i innych oraz umiejętność radzenie sobie z problemami, trudnymi sytuacjami, ludźmi i stresem. Duży wpływ na zdrowie psychiczne ma również optymalna dawka spokojnego snu, odpoczynek, przebywanie w zdrowym, nietoksycznym środowisku społecznym i naturalnym oraz ruch na świeżym powietrzu.

Ważnym elementem jest także ustalanie sobie osiągalnych - realnych celów, adekwatnie do swoich możliwości i ograniczeń - mocnych i słabych stron, czyli naszych potencjałów i deficytów.

Niezależnie od tego czy nasze cele mają bardziej charakter np. sukcesu w biznesie, rozwijania się na polu naukowym, wyrażania się artystycznego lub duchowego, czy też po prostu dotyczą chęci tworzenia dobrych relacji ze swoim otoczeniem i bycia zadowolonym ze swojego życia - nasza inteligencja emocjonalna (umiejętność postępowania z własnymi emocjami i z emocjami innych ludzi) decyduje w dużym stopniu o zaangażowaniu i konsekwencji w dążeniu do danego celu i realizowaniu obranego planu, co ma naturalnie wpływ na nasze samopoczucie i zdrowie psychiczne .

Emocje i sfera psychiczna mają bardzo duży wpływ na nasze szczęście i poczucie radości życia - wiążą się bardzo mocno z naszą samoakceptacją i akceptacją innych oraz z jakością relacji z naszym otoczeniem (relacji z partnerem, z rodziną i najbliższymi, z relacjami w pracy, poczuciem harmonii i dysharmonii z otaczającymi nas ludźmi).

Także na nasze zdrowie psychiczne ma wpływ komplementarność, integralność i spójność naszej osobowości i całego obrazu naszej psychiki (to co wewnątrz to na zewnątrz) i harmonia osobowości.

Wpływ na nasze zdrowie psychiczne ma także znaczenie, jakie nadajmy faktom, czyli atrybucja i sposób postrzegania, interpretacji faktów i rzeczywistości i reakcji na nie, które przyczyniają się znacząco do naszego samopoczucia i nastroju, a wygląda to tak:

FAKT >>> ZNACZENIE jakie przypisujemy i nadajemy temu >>> ZACHOWANIE

lub:

BODZIEC >>> INTERPRETACJA - TWOJA DECYZJA >>> REAKCJA

lub inaczej:

MYŚL >>> UCZUCIE >>> DECYZJA >>> DZIAŁANIE >>> REZULTAT

lub:

 AKCJA >>> MYŚLENIE >>> UCZUCIE >>> REAKCJA, ZACHOWANIE, DZIAŁANIE (pozytywne, neutralne-obojętne lub negatywne) >>> NAWYKI >>> STYL ŻYCIA

Działa tu zasada przyczyny i skutku. Przyczyną jest myśl, a skutkiem realizowanie się jej w rzeczywistości, czyli w rzeczywistości realizuje się produkt naszego umysłu...

To co sobie wyobrażamy i w co tak naprawdę w duchu wierzymy kreuje naszą rzeczywistość..., a więc przyciągamy to o czym myślimy. Każda nasza konkretna dominująca myśl, w którą głęboko w duchu wierzymy jest czymś realnym - jest siłą, która przyciąga to o czym myślimy... jeśli jesteśmy cierpliwi i aktywni - na tym polega sekret myślenia i umiejętne, celowe nim kierowanie i zarządzanie. Myśl intensywnie utrzymywana i utrwalana w naszym umyśle, o którą dbamy i ją pielęgnujemy, przyciąga daną sytuację, zdarzenia, okoliczności, ludzi i rzeczy materialne w rzeczywistości czyli w świecie zewnętrznym - na zasadzie przyciągania podobieństw - to co wewnątrz to na zewnątrz... niezależnie od tego czy jest to dobra myśl czy zła, niezależnie od tego czy jest to dobre dla nas czy nie... i niezależnie od tego czy chcemy tego czy nie... Warto tu zaznaczyć, że myśl dobra jest setki razy silniejsza od myśli negatywnej!

Sekretem tutaj nazywa się prawo przyciągania - to o czym intensywnie myślimy i mówimy, na czym koncentrujemy swoje myśli i emocje, skupiamy uwagę, co jest naszą dominującą myślą utrwalaną w naszym umyśle, w którą wierzymy, staje się, urzeczywistnia się, realizuje w naszym życiu, w różnych sytuacjach, okolicznościach i zdarzeniach, a więc myślmy i mówmy pozytywnie, o tym co chcemy, a nie o tym czego nie chcemy...  W ten sposób możemy kontrolować swoje przeznaczenie, aby było dobre i jak najlepsze, a nie odwrotnie...

Tak więc widać jak nasze nastawienie psychiczne, myśli i uczucia, postawa, sposób zachowania, nawyki i styl życia wpływają bezpośrednio na nasze życie i funkcjonowanie czyli zdrowie psychiczne, fizyczne i społeczne.

Również na zdrowie fizyczne i dolegliwości somatyczne, ponieważ układ nerwowy połączony jest z limfocytami – komórkami układu odpornościowego. - (medycyna psychosomatyczna)

Tak więc, badajmy i ważmy nasze myśli i uczucia - kontrolujmy to co sami myślimy i to co wpływa na nasze myśli - to jakim "pokarmem duchowym i intelektualnym się odżywiamy" - wybierajmy go świadomie i celowo, a w efekcie będziemy mogli kierować i zarządzać naszym życiem świadomie i będziemy mieć dobre postawy i samopoczucie czyli zdrowie psychiczne.

Postawy zawsze miały większe znaczenie niż fakty. A więc nie sam fakt decyduje o naszym powodzeniu lub niepowodzeniu, ale nasze ustosunkowanie się do niego i nasza reakcja na niego, która determinuje faktycznie nasz dobry lub zły los, który definitywnie wpływa na nasze samopoczucie i zdrowie psychiczne , fizyczne i społeczne. Dzięki temu możemy kontrolować nasze życie, a nie pozwalać by coś lub ktoś kontrolował je za nas i miał na nie negatywny wpływ, czyli następuje proces przejęcia autonomicznej odpowiedzialności za własne życie, zdrowie, pracę, relacje z innymi w rodzinie, pracy i życiu społecznym, samodzielności, wolności, niezależności - odnowy życiowej, a nie bycie ofiarą losu..., która zrzuca z siebie odpowiedzialność na innych lub sytuacje i okoliczności życiowe, używa wymówek, usprawiedliwia się przed samym sobą i innymi - obwinia wszystkich i wszystko inne, tylko nie siebie za swoje niepowodzenia...

Ważnym czynnikiem wpływającym na nasze zdrowie psychiczne i poczucie szczęścia i spełnienia w życiu jest także rozwijanie własnych zainteresowań, praca, zabawa, nauka przez zabawę, edukacja, kultura i kultywowanie zdrowej filozofii życiowej zgodnej z naszym wnętrzem oraz umiejętność dopasowania się i zharmonizowania swojego świata wewnętrznego ze światem zewnętrznym. Często jednak zdolność i umiejętność adaptacji - dopasowania się do otaczającej nas rzeczywistości, zmieniającej się sytuacji społecznej i ekonomicznej czy kulturowej, okoliczności i środowiska w jakim nam przyszło żyć.

Jeśli nasze życie wewnętrzne – nasz świat wewnętrzny idealny - "lepszy świat" - nasze marzenia i pragnienia realizują się w rzeczywistości wtedy jesteśmy szczęśliwymi i zdrowo czującymi się ludźmi.

Nasze życie składa się z wielu drobiazgów i niepowtarzalnych chwil i tak naprawdę, aby być dobrze i zdrowo czującymi się ludźmi i mieć dobre zdrowie psychiczne musimy dbać o te drobiazgi, niepowtarzalne chwile, momenty, sytuacje, okoliczności, zdarzenia i ludzi.

Umiejętne przeżywanie - optymalne i efektywne wykorzystywanie dla naszego i innych dobra każdej danej nam chwili życia, adekwatnie do możliwości i sytuacji i podejmowanie właściwych wyborów i decyzji, ustalanie właściwych celów oraz priorytetów w życiu i hierarchii wartości oraz kierowanie się właściwymi ideami jest tu bardzo ważne i ma wpływ na nasze zdrowie psychiczne.

Czynniki negatywne wywołujące tu choroby różnego rodzaju to: brak wiary, grzech, nieczyste sumienie, poczucie winy, strach, lęki, nie uwolnienie się od złych wspomnień i nie przebaczenie sobie i innym, zgorzknienie, antypatyczne czy wrogie nastawienie do innych, chowanie urazy i zranień, niechęci, przeklinanie siebie i innych, złorzeczenie, brak miłości, nienawiść, zła wola, zazdrość, zawiść, pycha, frustracja, gniew, agresja, przemoc słowna i fizyczna, złość, wstyd, pogarda, niepokój, chaos i zamęt wewnętrzny, smutek, niepotrzebne nieuzasadnione troski i zamartwianie się, obawy, stres i inne negatywne emocje, złe zwyczaje i nawyki myślowe i duchowe (przede wszystkim brak zdrowej relacji z Bogiem, samym sobą i innymi) różne złe, nieczyste rządze i niezrealizowane pragnienia powodujące frustrację, negatywne, niezdrowe, destrukcyjne, samoograniczające, fałszywe, błędne przekonania, filozofie i ideologie okultystyczne i new age, kłamstwo oraz destruktywne myśli i manipulacje psychologiczne i socjotechniczne samym sobą i innymi... wszelkie negatywne reakcje naszego zachowania na innych, na sytuacje, okoliczności i zdarzenia, a także złe odżywianie.

Generalnie zasada jest taka: myśli i emocje pozytywne nas wzmacniają i budują, a negatywne działają destrukcyjnie i rujnują człowieka… , a więc np. narzekać nie warto… być malkontentem, fatalistą i pesymistą widzącym wszystko negatywnie, defetystycznie w czarnych barwach... przewidując złe wydarzenia, co może prowadzić do efektu samospełniającego się proroctwa czy przepowiedni, jeśli w to coś wierzymy.

Nasze dominujące i usilnie utrzymywane w umyśle idee i myśli, w które tak naprawdę w duchu wierzymy, są realną siłą, która tworzy naszą rzeczywistość pozytywną lub negatywną, czyli nasz dobry lub zły los, na który właśnie w ten sposób mamy ogromny wpływ poprzez nasze świadome bądź nieświadome wybory myślowe!

Należy myśleć możliwościowo na zasadzie – da się! Jest na to sposób! Można to osiągnąć! - jak się chce i nasz cel jest dobry (szukać metod i sposobów realizacji naszych celów,  idei, pomysłów, inspiracji), a nie ograniczająco…, że nie można i nie da się… (szukać przez to powodów czyli pretekstów, wymówek - alibi wykrętu wobec siebie, innych czy jakieś ważnej sprawy).

b) Czynniki zewnętrzne warunkujące zdrowie psychiczne człowieka :

- Czynnik zewnętrzny: odpowiednia dieta, stosowanie suplementów diety, żywności funkcjonalnej, napojów bioaktywnych i brak nałogów;

- Czynnik środowiskowy (wpływ warunków zewnętrznych środowiska społecznego i naturalnego):

Najważniejszym elementem jest tutaj środowisko społeczne, w jakim się od dziecka wychowujemy - czyli rodzina i grupa rówieśnicza. Czy jest to środowisko miłości i ogólnej bezwarunkowej i bezinteresownej akceptacji nas jako ludzi takich jakimi jesteśmy z naszymi zaletami, ale też i wadami – nikt z nas przecież nie jest doskonały i idealny. Zdrowe środowisko społeczne, w którym się wychowujemy buduje w nas poczucie wartości, właściwy obraz siebie i samoocenę, w taki sposób jak na nas reaguje. To ma największy wpływ. W późniejszym życiu znaczenie ma natomiast środowisko szkolne i zawodowe, w jakim uczymy się i pracujemy – zarówno to społeczne, jak i naturalne warunki pracy.

Do społecznych – interpersonalnych czynników należą tu znajomości, koleżeństwa i przyjaźnie zawierane od dzieciństwa, aż po szkołę i pracę.

Natomiast do naturalnych warunków pracy np. hałas w miejscu pracy, zanieczyszczenie środowiska utrudniające oddychanie oraz detoksykację organizmu. Ważnym elementem wpływającym na naszą psychikę i umysł jest oddziaływanie masowych środków przekazu medialnego i świadome, bądź nieświadome poddawanie się ich wpływom oraz angażowanie się w różne grupy społeczne i stowarzyszenia.

Na zdrowie psychiczne składa się: zrozumienie własnych uczuć, przyjęte zasady myślenia i działania, poczucie własnej wartości, poczucie samospełnienia, samorealizacji, brak niepewności, odpowiednie reagowanie na stres, radzenie sobie ze stratami, dobre relacje ze społecznością, uczenie się na podstawie doświadczeń.

Wpływ pracy na zdrowie psychiczne :

Kreatywne i konstruktywne podejście do pracy zawodowej, tak aby praca sprawiała nam przyjemność, a nie była tylko przymusem, tylko postawą bawienia się tym co robimy, postawą twórczego podejścia do wykonywanych zadań - jeśli tego nie ma to osiągamy zazwyczaj mierny rezultat. W praktyce chodzi tu o działanie oparte na głębokim spokoju, na harmonii z otoczeniem, samorealizację, przyjemność i radość z pracy, która ma ogromny wpływ na zdrowie psychiczne człowieka. Daje nam poczucie szczęścia i pozytywną, wydawałoby się niespożytą i niewyczerpaną nigdy energię. To jest bardzo ważny czynnik warunkujący zdrowie psychiczne, znacząco wydłużający nasze życie i dający dobre zdrowie psychiczne , fizyczne i społeczne na długie lata. Natomiast przyczyną stresu, niechęci, apatii jest wykonywanie pracy, która nie jest naszym powołaniem, nie daje radości, nie jest wyzwaniem, nie przynosi wtedy korzyści Tobie, ani innym.

Innymi słowy "działanie poprzez nie działanie" wyraża taki stan rzeczy, kiedy nie kierujemy się jedynie emocjami, ale także intuicją duchową. Ten duchowy obszar nas wyraża głęboki spokój i przekracza indywidualny niepokój i napięcie. Doświadczamy po prostu pełni w samym tym fakcie, że "jesteśmy". I wszystko co robimy (relacje z innymi ludźmi, aktywność zawodowa, kariera, hobby itd.) jest wyrazem panującej już w nas harmonii. Dlatego - nawet jeśli jesteśmy znacznie bardziej aktywni zawodowo od innych - odczuwamy nasze działania jako spokój, harmonię.

Wysiłek, trud, wytrwałość - to pierwiastek ziemski, a spokój, przejrzystość, wewnętrzne światło - to pierwiastek niebiański.

Gdy budzi się w nas głęboki spokój - możemy połączyć go z tym co robimy, dzięki czemu zaczynamy znacznie bardziej panować nad przebiegiem i kształtem naszego życia.

Gdy dopuszczamy do naszego wewnętrznego świata jakąś doskonalszą, bardziej harmonijną jakość (np. dopuszczamy więcej światła, harmonii, spokoju, wewnętrznej mocy itp.) to także nasz zewnętrzny świat zaczyna się zmieniać, ponieważ zmieniają się nasze schematy reagowania, postępowania z innymi ludźmi, stawiane sobie cele i sposoby ich realizacji.

Ważne jest także abyśmy w swoim życiu realizowali się poprzez dobrą sztukę i kulturę, która uprawia naszą duszę. Wskazane jest tutaj czynne branie udziału w jakiejś pasjonującej nas i pasującej do nas formie ekspresji artystycznej czy sportowej.

Każdy człowiek potrzebuje odnaleźć w sobie powołanie i siłę, siłę duchową wiary, która będzie go strzegła i swoją motywacją i mocą prowadziła przez  życie ku dobrym celom, wartościom i ideałom... i dzięki, której będzie cieszył się dobrym zdrowiem duchowym i zdrowiem psychicznym, dobrymi relacjami z samym sobą i otoczeniem.

2. Czynniki warunkujące zdrowie fizyczne człowieka :

Zdrowy sposób myślenia, pozytywne nastawienie psychiczne, sposób zachowania, styl życia, optymalna dieta dopasowana adekwatnie do potrzeb naszego organizmu, stosowanie suplementów diety, żywności funkcjonalnej i napojów bioaktywnych, dużej ilości płynów - do 8 szklanek dziennie (w tym 1,5 litra wód mineralnych), świeżych soków owocowych i warzywnych bez konserwantów, czy np. herbaty zielonej (antyoksydant - niszczący wolne rodniki, mogące powodować raka i szybsze starzenie się).

Natomiast najwięcej powinniśmy pić wody mineralnej, gdyż jesteśmy zbudowani w 70% z wody (1,5 litra wody dziennie na zmianę w równych proporcjach: niskomineralizowanej, średniomineralizowanej, wysokomineralizowanej - wody wysokomineralizowanej nie wolno gotować, ponieważ wtedy odkłada się ona w naszych nerkach), surowa woda źródlana nie jest wskazana do używania w nadmiarze, ale nadaję się dobrze do gotowania i przyrządzania np. herbaty czy ziół. Wody gazowane nie są zalecane, ponieważ mogą powodować problemy z układem pokarmowym. Natomiast wody smakowe np. truskawkowe czy cytrynowe pozbawione są wartości odżywczych.

Woda i soki, oczyszczają organizm z toksyn i odpadów, służą do usuwania z organizmu szkodliwych produktów przemiany materii, potrzebne są do prawidłowych reakcji i procesów biochemicznych w naszych komórkach, odżywiają je w potrzebne biopierwiastki i składniki mineralne, poprawiając komunikację międzykomórkową neuronów w mózgu. Woda działa w komórkach naszego ciała jak elektrolit w akumulatorze i jest potrzebna do prawidłowych reakcji i procesów biochemicznych - regulując funkcje komórki i regenerując ją. Regularne picie wód mineralnych poprawia min. koncentrację i pamięć, samopoczucie i nastrój oraz przemianę materii, jest wskazane przy zaparciach, poprawia również wygląd cery.

Zdrowie fizyczne to również higiena osobista, brak nałogów, regularne badania kontrolne oraz duża dawka ruchu i rekreacji na świeżym powietrzu jest tutaj bardzo ważnym. Należy uprawiać regularny wysiłek fizyczny adekwatny do wieku: sport, spacery lub np. lekkie ćwiczenia oddechowo - fizyczne 3 x dziennie przy otwartym oknie lub szybki marsz, na świeżym powietrzu, który jest tutaj ważniejszy od biegania, wbrew panującym opiniom i modzie na jogging. Polecam bardzo dobrą metodę profilaktyczną jaką jest coraz bardziej popularne chodzenie - marsz z kijkami.

Regularny wysiłek fizyczny w wybranej i pasującej do nas formie wspomaga odporność na stres, pozwala zrelaksować się, działa przeciwdepresyjnie, przeciwdziała otyłości i przedłuża życie.

Zdrowe, optymistyczne i pozytywne myślenie ma także ogromny wpływ na naszą część organiczną ciała np. na mózg, serce, żołądek oraz różne systemy naszego organizmu, o czym doskonale wiemy, tylko chyba czasem nie pamiętamy…

Jak wynika z badań, przeciętny konsument zjada rocznie 2 kg konserwantów i ulepszaczy żywności, co niestety przekłada się u części populacji na choroby cywilizacyjne: choroby nowotworowe, serca, nadciśnienie tętnicze i udary mózgu... Zatem wskazane jest ograniczać pokarmy zawierające konserwanty i ulepszacze żywności i stosować zdrową żywność - niekonserwowaną chemicznie oraz suplementy diety i napoje bioaktywne, które przywracają zachwianą przez konserwanty homeostazę czyli równowagę homeostatyczną - biochemiczną komórki i odżywiają ją w potrzebne biopierwiastki, witaminy, mikro i makro elementy, lecząc i zabezpieczając profilaktycznie przed różnymi groźnymi chorobami cywilizacyjnymi oraz poprawiając samopoczucie fizyczne i psychiczne.

W zdrowym odżywianiu istotna jest jakość - wartość dietetyczna, ilość i proporcje składników pokarmowych, wpływających na wszystkie narządy, organy i systemy naszego ciała: min. mózg i serce: układ nerwowy i krwionośny. W zdrowej kuchni powinno się przygotowywać i spożywać różne smaki, zapachy i kolory pokarmów.

 Nasze myśli i uczucia wpływają na nasze zdrowie fizyczne i dolegliwości somatyczne, ponieważ układ nerwowy połączony jest z limfocytami – komórkami układu odpornościowego. - (medycyna psychosomatyczna)


3. Czynniki warunkujące zdrowie społeczne człowieka :

Najważniejszymi czynnikami społecznymi jest tutaj umiejętność dostosowania się do środowiska, w którym żyjemy – pełna integracja z nim. Jest to tzw. socjalizacja jednostki, czyli uspołecznienie. Chodzi tu o umiejętność życia samodzielnego i w grupie społecznej, komunikacji interpersonalnej i kompetencji na poziomie realizowania jej potrzeb i celów, radzenia sobie ze swoimi emocjami i innych, stresem, konfliktami w grupie oraz przystosowywanie się do zmieniających się warunków środowiska społecznego, czyli zdolności adaptacyjne oraz pozytywna asymilacja jednostki przez grupę. Także dyktat sytuacji, od którego zależy nasze zachowanie dopasowane do potrzeb chwili, adekwatne do sytuacji i kulturowo uznane za normę społeczną.

Socjalizacja polega na usamodzielnieniu się jednostki, uniezależnieniu jej i przystosowaniu, dostosowaniu do życia w grupie społecznej. Wynika ona z instynktu samozachowawczego – przetrwania w grupie i przeżycia. Oczywiście musi ten instynkt być wykorzystywany w sposób ludzki – asertywny, a nie może być tutaj mowy o manipulacji, bierności (ucieczce od problemu czy homilofobii) i agresji (ataku i walce werbalnej czy gestach, przemocy słownej i fizycznej) . Należy natomiast dyskutować, argumentować i negocjować.

Na zdrowie społeczne człowieka ma także wpływ branie udziału w życiu społecznym jakiejś grupy. np. koleżeńskiej, zawodowej, sportowej, artystycznej, kulturalnej lub wolontarialnej czy grupy samopomocy społecznej lub związanej z naszymi innymi zainteresowaniami, pasjami lub potrzebami.

Wskazane jest również branie udziału w grupowej formie rekreacji ruchowej jaką jest np. taniec na kursach tańca lub koncertach czy dyskotekach tzw. choreoterapia. Każda dobra ekspresja w dobrej grupie i społeczne wyrażanie swoich pozytywnych emocji, więzi i jedności z grupą jest mile widziane i ogólnie przecież społecznie akceptowane.

Także znaczenia ma tutaj pozytywny lub negatywny konformizm. Jest to na podstawie obserwacji naśladowanie zachowań jednostki lub grupy społecznej i świadome bądź pozostające poza nasza świadomością przejmowanie dobrych lub złych zachowań i nawyków, stylu życia. To także bycie pod wpływem różnego rodzaju dobrej lub złej kultury i sztuki „uprawiającej naszą duszę” jak literatura, filmy, muzyka, koncerty, teatr... oraz różnych środków masowego przekazu - mediów: radio, telewizja, prasa, Internet…

Wartościowy kontakt społeczny z grupą rówieśniczą lub inną grupą społeczną jest bardzo ważny dla człowieka, gdyż potrzebujemy innych do własnego rozwoju - naszej osobowości, predyspozycji, talentów i cech charakteru oraz umiejętności zawodowych.

Ważnym czynnikiem jest tutaj podobieństwo społeczne różnych grup i pojedynczych jednostek do nas samych. Udziela nam ono społecznego wsparcia dla naszej tożsamości, indywidualności, cech osobowości, predyspozycji, naszych idei, poglądów, przekonań, wierzeń, postaw, wartości, celów, zachowań, atrybucji, postrzegania nas samych, innych ludzi i otaczającej nas rzeczywistości, reakcjach oraz aprobaty, akceptacji i słuszności dokonywanych przez nas wyborów - często nawet na całe życie...

Jesteśmy istotami społecznymi i bez kontaktu z drugim człowiekiem lub grupą społeczną człowiek może popaść w destrukcję... i różnego rodzaju dolegliwości i choroby zarówno psychiczne jak i somatyczne.

A więc ważne jest doświadczanie różnych sytuacji, okoliczności, wydarzeń i przeżyć życia społecznego i kulturalnego i udzielania się w nim. Taka konfrontacja pomaga nam zebrać doświadczenia, lepiej zrozumieć i poznać siebie i innych, nasze reakcje, zachowania, potrzeby i uczucia oraz pogłębić relację z innymi i rozwinąć nas, a także oczywiście, jak najbardziej czerpać przyjemność, zadowolenie, radość i spełnienie czyli satysfakcję z udanego życia towarzyskiego.

 Zdrowie społeczne wyraża się w umiejętności zawierania i podtrzymywania przyjaźni, satysfakcjonującym życiu rodzinnym, podejmowaniu aktywności z innymi ludźmi, poczuciu przynależności, otrzymywaniu i dawaniu wsparcia, pełnieniu różnych ról społecznych, dobrych kontaktach z sąsiadami, poczuciu pewności siebie, byciu sobą, zachowaniu swojej indywidualnej oraz grupowej tożsamości wśród innych.

Zdrowie psychiczne to także dojrzałość społeczna polegająca na zdolności i umiejętności pełnienia różnych ról i funkcji rodzinnych, zawodowych i społecznych.

Posumowanie:

Motto: "Jesteśmy tym co jemy, myślimy, czujemy, mówimy i robimy... "

A więc pamiętajmy, że dobre samopoczucie i zdrowie psychiczne , fizyczne i społeczne jest dobrostanem i równowagą panującą między tymi trzema składnikami naszego człowieczeństwa i życia - czynnikiem duchowym, psychicznym, fizycznym i społecznym.

Natomiast sfera ducha - serca i sumienia oraz umysłu i ciała, a także wpływ społeczny są ze sobą ściśle powiązane, zjednoczone i zależą od siebie nawzajem, oddziaływując na siebie.

Autor: Damian Jarczewski – Doradca Życiowy i Doradca ds. zdrowia - Copyright © ™ - Wszelkie prawa autorskie do tego artykułu są prawnie zastrzeżone i chronione! Publikacja i powielanie bez zgody autora zabronione! Natomiast zalecane polecanie tego linku innym Internautom.

Kontakt: Gadu-Gadu 1689753

Przeczytaj także: artykuł Dr Wolles'a nominowanego do nagrody Nobla

Wartościowa literatura dot. zdrowia, rozwoju osobistego - duchowego i rodziny